มีแม่คนไหนกำลังหมดหนทางกับลูกวัยรุ่นบ้างไหมคะ? ลูกชายดิฉัน "น้องเก้า" อายุ 12 ปี เมื่อก่อนแกน่ารักมาก แต่ตั้งแต่เริ่มเรียนออนไลน์แล้วติดเกม Roblox แกเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
แกขังตัวเองในห้องมืด จ้องหน้าจอวันละ 10 ชั่วโมง พอเรียกกินข้าวหรือบอกให้เลิกเล่น แกจะ ตะโกน ก้าวร้าว ขว้างปาข้าวของ
จุดพีคคืออาทิตย์ที่แล้ว พอดิฉันดึงปลั๊กเน็ตออก เก้ากุมหัวแล้วร้องลั่น: "ปวดหัว! แม่เจ็บ! หัวจะระเบิดแล้ว!" แล้วแกก็ เอาหัวโขกกำแพง ดิฉันตกใจมาก นึกว่าลูกเป็นโรคประสาทหรือซึมเศร้าจากการติดเกม
⚠️ ไม่ใช่โรคจิต... แต่คือ "แสงสีฟ้าเป็นพิษ"
เราพาลูกไปหาหมอจิตเวชและระบบประสาท แต่ผลตรวจทำเอาดิฉันเข่าทรุด... หมอชี้ไปที่ตาของลูกที่แดงก่ำและกระตุกยิกๆ (Tics)
ดิฉันกอดลูกร้องไห้โฮ... ที่ผ่านมาลูกเจ็บปวดมาตลอด แต่แม่กลับดุด่า หมอบอกว่าเลนส์ตาเด็กใสกว่าผู้ใหญ่ ดูดซับแสงสีฟ้าได้มากกว่า 2 เท่า หมอเลยจ่าย VISTORIN มาให้
หมอบอกว่า "นี่คือ 'แว่นกันแดดชีวภาพ' ให้ลูกกินดักไว้ สาร Lutein เข้มข้นจะช่วยกรองแสงสีฟ้าก่อนที่มันจะเผาจอตาของแก"
14 วันที่ได้ลูกคนเดิมกลับมา
วันที่ 3: เก้าบอกว่า "แม่ครับ ตาไม่ร้อนแล้ว มองจอไม่แสบ"
วันที่ 7: อาการ กระพริบตาถี่ๆ และหน้ากระตุกหายไป ลูกเริ่มออกมานั่งกินข้าวกับพ่อแม่ ยิ้มแย้มขึ้น
ปัจจุบัน: ลูกยังเล่นเกมอยู่ (ห้ามไม่ได้จริงๆ) แต่เล่นเสร็จไม่ปวดหัว ไม่เหวี่ยงวีน ทำการบ้านเสร็จเร็วขึ้นเพราะตาไม่ล้า
ตอนนี้ดิฉันมีความสุขมาก ได้ลูกชายที่น่ารักกลับมา แค่เพียงดูแลดวงตาเขาให้ดี




